دسته‌بندی نشده

انواع اتصالات جوشکاری

اغلب پروژه های جوشکاری، حداقل یکی از پنج نوع اتصال جوشکاری توضیح داده شده در ذیل را، مورد استفاده قرار می دهند. ازاین‌رو در این مقاله به بررسی مزایا و کابرد آنها می‌پردازیم. درک و شناخت کامل انواع اتصالات جوشکاری، بخش بسیار مهمی در تبدیل شدن یک فرد به جوشکاری با تجربه و موفق را ایفا می‌کند.

اتصال سر به سر یا Butt Joint:

  • دو عضو که در لبه های خود در یک صحفه یکسان، با یکدیگر منطبق می شوند را، متصل می کند.
  • در مواردی که نیازمند سطح جوشی مسطح می باشد، مورد استفاده قرار می گیرد.
  • جوشکاری روی آنها بوسیله ایجاد جوش شیاری و یا بدون ایجاد شیار (نبشی)، قابل اجرا می باشد؛ جوش شیاری نیازمند مهارت بیشتر اپراتور، و افزایش هزینه فرآیند می شود.
  • نامناسب بودن طراحی و نحوه جوشکاری باعث افزایش ریسک ایجاد اعوجاج و تنشهای پسماند در جوش می شود.

اتصال سپری یا T Joint:

  • deactive جهت اتصال دو عضو که در زاویه ای T شکل با یکدیگر مماس شوند.
  • deactive دارای خواص مکانیکی خوبی بوده، بخصوص در مواقعی که از هر دو سمت جوشکاری صورت گیرد.
  • deactive سهولت جوشکاری در مواقعی که آماده سازی کم و یا عدم آماده سازی موضع اتصال، مورد نظر باشد.
  • deactive معمولا بوسیله جوش نبشی اتصال صورت می گیرد، ولی حالت شیار J شکل نیز مرسوم است.

اتصال لبه روی هم یا Lap Joint:

  • جهت اتصال دو عضو که دارای سطوح بر یکدیگر قرار گرفته باشند، استفاده می شود.
  • دارای خواص مکانیکی بسیار خوب به ویژه زمانی که از هر دو سمت جوشکاری انجام شود، می باشد.
  • معمولا جهت اجرای اتصال از جوشکاری نبشی استفاده می شود.
  • قطعات دارایی ضخامت بیشتر نیازمند داشتن سطح قرارگیری بیشتری بر روی یکدیگر، قبل از شروع جوشکاری، می باشند.

اتصال گوشه ای یا Corner Joint:

  • به منظور اتصال دو عضو که نسبت به هم دارای زاویه می باشند.
  • دارای دو نوع اصلی می باشد: گوشه باز و گوشه بسته.
  • به راحتی با کمی آماده سازی و یا بدون نیاز به آماده سازی، قابل اجرا می باشد.
  • جهت جلوگیری از ایجاد سوختگی سرتاسری در محل اتصال بر روی فلزاتی با ضخامت اندک، بایستی بر سرعت پیشروی جوشکاری افزود.

اتصال لبه ای یا Edge Joint:

  • جهت ایجاد اتصال بین دو عضو موازی یا تقریبا موازی استفاده می شود.
  • برای ایجاد اتصال بین اجزایی که در معرض ضربه و یا استرس بالایی هستند، پیشنهاد نمی شود.
  • استفاده از لبه گونیایی جهت محل اتصال مرسوم می باشد، ولی از شیارهایی با شکل های مختلف نیز استفاده می شود.
  • در این وضعیت ایجاد نفوذ عمیق در موضع اتصال، امکان پذیر نمی باشد.